Sinds het begin van de crisis staan de postmedewerkers in de frontlinie tegenover het virus. De pakjes en online verkoop barsten uit hun voegen. Ondanks het gebrek aan personeel, de lage lonen en de werkdruk, gaat de postbezorging gewoon verder. We nodigden postbode Joke uit Wiekevorst uit voor een interview. Haar enthousiasme en inzet zijn bewonderenswaardig, ze is positief ingesteld en doet haar job met hart en ziel.

 

Dag Joke. Hoe ben je postbode geworden?

In 2013 ben ik afgestudeerd in de richting ‘bos en natuurbeheer’, en het plan was dan ook om een job te zoeken in die sector. Postbode was dan ook bedoeld als tijdelijke job, in afwachting van iets anders. Maar ondertussen werk ik al bijna negen jaar bij Bpost, en ik vind het super!

Hoe ziet een typische werkdag bij Bpost er uit?

Ik begin ‘s ochtends tussen 5u en 5u30 in het uitsorteringcentrum. Hier sorteer ik alle brieven en pakketjes voor mijn ronde, en laad ik de auto en fietszak vol. Zodra alles is ingepakt kan ik beginnen aan mijn ronde. Het rondbrengen van alle zendingen duurt ongeveer 4 uur. Mijn ronde in Lint is een combitour: ik vertrek eerst met de auto om alle pakketjes te verdelen (dit kunnen er wel tot 200 per dag zijn), en zodra de auto leeg is spring ik op de fiets om alle brieven rond te brengen.

Wat vind je het leukste aan het postbode zijn?

Stilzitten is absoluut niet men ding, dus elke dag op ronde zijn in de buitenlucht is ideaal. Je hebt als postbode ook veel vrijheid: je start natuurlijk steeds met het uitsorteren, maar daarna kies je zelf of je liefst start met het rondbrengen van de pakketjes of toch eerst de brieven gaat bezorgen. Als je snel gedaan hebt met je ronde, ben je ook vroeger thuis. Soms duurt het natuurlijk ook wat langer, afhankelijk van de mensen die je onderweg tegenkomt. Maar ‘t is super dat je die vrijheid hebt: zolang het werk maar gedaan is op het einde van de dag.

Heb je dan veel contact met mensen?

Ja, zeker. Sinds twee jaar heb ik een vast ronde, en dit zorgt er wel voor dat alles wat soepeler verloopt. Op den duur ken je de mensen al wel: je weet van de mensen al waar je de pakketjes kan achterlaten. De mensen die je wekelijks ziet spreken me ook aan en durven al wel eens een babbeltje slaan. Alle mensen die ik tijdens mijn ronde zie zijn heel vriendelijk, en dat maakt het ook zo leuk om te telkens terug te zien. Zo is er een koppel waar ik ondertussen echt een band mee heb. Ze zijn alletwee niet meer zo goed te been, dus ben ik hun pakketjes en brieven naar de deur beginnen brengen. Van ‘t een kom ‘t ander, en ondertussen krijg ik van hen men dagelijks kopje koffie met af en toe zelfs een stukje taart. Mijn vriend en ik gaan regelmatig wat klusjes bij hen doen, en we bellen elkaar regelmatig eens op. Over waardering gesproken!

Heb je dezelfde band met collegas?

Met al mijn collega’s kom ik goed overweg, maar natuurlijk zijn er (zoals overall op de werkvloer) wel een aantal personen waar ik een betere band mee heb. Hen zie ik dan na het werk voor een wat teambuilding, of soms eens een stevige braspartij. Natuurlijk, al de contacten met de mensen op mijn ronde (en de collega’s) zijn een beetje verwaterd door corona .. maar we maken er het beste van!

Merk je veel veranderingen sinds vroeger?

Het aantal pakketjes is enorm hard gestegen. Zo was er negen jaar geleden maar één wagen om alle pakketjes in Lint te bezorgen, en nu heeft elke ronde een eigen auto om alles op tijd te kunnen bezorgen. Doordat ik een vast ronde heb lukt me dit wel op een goed tempo, maar voor nieuwe werknemers is het toch vaak wat moeilijker. Ze kennen hun ronde nog niet zo goed, en door de grote hoeveelheid pakketjes (zeker het laatste jaar) kan het wel overweldigend zijn.

Wat zijn je voornemens voor 2021?

Momenteel sukkel ik met een hernia in mijn nek. Laatst ben ik toch nog eens een dagje gaan werken .. dat verliep jammer genoeg nog niet zoals het hoorde. Eens terug thuis besefte ik dat ik mijn job wel écht graag doe. Hopelijk dus snel terug aan de slag, want ik mis het!


Bedankt, Joke!