Naar aanleiding van de protesten tegen discriminatie en racisme in België zochten we met PVDA Heist-op-den-berg de discriminatiecijfers op van onze gemeente. Tot onze verbazing was hier nog geen onderzoek naar uitgevoerd. Aangezien het gemeentebestuur dit gegeven lijkt te negeren, namen we zelf de proef op de som en trokken op straat met twee eenvoudige vragen: "Voel jij jezelf soms gediscrimineerd?" en "Kan je een voorbeeld geven van hoe je gediscrimineerd werd?" Ook op sociale media stuurden we een bevraging de wereld in met deze twee gelijkaardige vragen.

Heist-op-den-Berg, een gemeente met talrijke bruisende verenigingen, lokale en wekelijkse markten, goeddraaiende horecazaken en zoveel meer. Een plek om je thuis te voelen. Maar een sterke gemeente bekijkt zichzelf ook kritisch in de spiegel en gaat aan de slag om al haar burgers positief mee aan boord te krijgen.  Als we op de markt met mensen in dialoog gaan, als we iets gaan drinken, in het verenigingsleven … merken we toch dat regelmatig opmerkelijke uitspraken de revue passeren. Vandaar onze bevraging naar het discriminatiegevoel in onze gemeente. Iedereen zou hier beter van worden, dachten we. Zowel de mensen die discriminatie in Heist ontkennen als de mensen die er dagelijks mee geconfronteerd worden, zouden meer duidelijkheid krijgen. Meten is weten.

Aantal gevallen van vrouwendiscriminatie komt zorgwekkend naar voor

Uit onze bevraging kwam naar voor dat 28,6% van de 61 respondenten zich al eens gediscrimineerd voelde het afgelopen jaar. Dat is bijna 1 op de 3 Heistenaren. Maar wat nog frappanter is, zijn de verhalen die achter deze cijfers schuilen. Een groot deel van de discriminatie in Heist gaat over vrouwendiscriminatie. Van vrouwen die op hun vakantiewerk minder kansen en schunnige opmerkingen krijgen, vrouwen die merken dat ze zich telkens moeten bewijzen omdat ze een vrouw zijn tot vrouwen die niet alleen over straat durven wandelen. Er was zelfs een verhaal van een verpleegster die van de Covid-afdeling naar huis kwam en bij de garage heel neerbuigend werd behandeld. Moedig als ze was, is ze haar verhaal gaan doen bij het bureau. Van een gevolg dat eraan gegeven is, heeft ze vooralsnog geen weet.

Een diepe kloof

Er zijn, op één na, evenveel verhalen van mensen die zich niet meer thuis voelen in Heist als mensen die zich niet welkom voelen. Enerzijds wordt er verwoord dat het belastinggeld voor verkeerde doeleinden wordt gebruikt, dat witte mensen dagelijks worden uitgescholden voor dom en dat je voor niets meteen racist genoemd wordt. Wegens een afwezigheid van contactgegevens hebben we deze verhalen niet verder kunnen bevragen, maar desondanks merken we dat er een diepe frustratie heerst. Anderzijds kwamen er ook getuigenissen naar boven van mensen die het verwijt kregen dat hun soort hier niet thuis hoorde, oerwoudgeluiden naar hun hoofd geslingerd kregen en opmerkingen moesten verdragen zoals: ‘Amai dat stinkt hier’ en ‘Ga terug naar uw eigen land’. Ook hier herkennen we dus een duidelijk probleem. Er is een diepe kloof tussen mensen die zich beide niet begrepen en niet veilig voelen. Een verklaring voor deze kloof is echter niet eenvoudig te vinden. Het stijgende onveiligheidsgevoel wordt bijvoorbeeld vaak in verband gebracht met de stijgende diversiteit. Echter, als we kijken naar de cijfers is deze conclusie moeilijk te staven. Er was inderdaad een lichte stijging in diversiteit de laatste 10 jaar in Heist, maar tegelijkertijd daalde het aantal geregistreerde criminele feiten. Wat is de oorzaak dan van deze kloof? Een toenemende polarisatie op sociale media? Gaat het over terechte frustraties die onterecht naar anderen worden geuit? Heeft de politiek te weinig aandacht voor deze frustraties? Hebben enkele beleidsmakers baat bij verdeeldheid? Zoals eerder aangegeven ontbreekt het concrete onderzoek. Wat wel belangrijk is, is dat een gemeentebestuur oog heeft voor deze groeiende verdeeldheid en hier ook constructief mee aan de slag gaat. Deze verdeeldheid, die leidt tot discriminatie of rechtstreekse conflicten, is een belangrijke uitdaging voor de gemeente. Mensen met frustraties worden al te lang niet serieus genomen. De realiteit is er en als bestuursorgaan moet je hiermee aan de slag gaan. Negeren is geen optie meer.

Oorzaken en voorstellen

De kloof tussen verschillende Heistenaren is groot en het zal enige tijd vergen om deze samen te overwinnen. Proactief werken aan een veilige en verdraagzame samenleving waarin de Heistenaar écht inspraak heeft lijkt cruciaal. Daarvoor hebben we nood aan bruggenbouwers en mensen die zich dagelijks inzetten om discriminatie tegen te gaan, maar ook aan een goed beleid dat discriminatie serieus neemt en op verschillende manieren werkt aan oplossingen. Daarom geven wij alvast enkele voorstellen in de goede richting.

1. Heist-op-den-Berg kent verschillende wijken en buurten waar Heistenaren dicht bij elkaar wonen, verbonden door enkele straten en een centraal speeltuintje. Echter is er te vaak een afwezige samenwerking tussen deze buren om het samenleven actief te bevorderen. Een centrale instelling zou de verschillende wijken kunnen ondersteunen en stimuleren om projecten op te zetten. Via samenwerking en rechtstreekse inspraak zou de wijk samenleving fel kunnen verbeteren. De verschillende mensen die misschien anders vreemd voor elkaar zijn, leren elkaar kennen op een respectvolle en positieve manier.

2. We zien dat er concurrentie ontstaat tussen verschillende mensen die het moeilijk hebben. Investeren in voldoende sociale voorzieningen lijkt ons noodzakelijk om deze gecreëerde concurrentiestrijd weg te werken. Het aantal sociale woningen bijvoorbeeld ligt nog steeds bijna 400 onder het decennium doel van de lokale Armoedebarometer.

3. De gemeente dient een sensibiliseringscampagne op te starten op de verschillende plaatsen waar jeugd samenkomt. Zowel een positieve beeldvorming rond diversiteit als preventie van seksisme en van geweld tegen vrouwen is cruciaal bij de educatie van jongs af aan. Via een campagne maken kinderen en jongeren kennis met diversiteit en wordt de drempel ertoe verlaagd.

4. Heist-op-den-Berg dient een duidelijk standpunt in te nemen als het gaat over discriminatie en dient dit uit de dragen aan zijn burgers. Op dit moment is seksisme en de groeiende kloof een cruciaal punt. De gemeente kan een stand van zaken bijhouden door middel van een jaarlijkse burgerbevraging. Zo zijn de accenten van het anti-discriminatiebeleid veranderlijk en afhankelijk van de noden van de bevolking.

 Samen moeten we gaan voor een inclusieve samenleving waar iedereen zich terug thuis voelt. De kloof is er, maar onze gemeenschappelijke berg is sterker.


Schrijf als eerste een reactie

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.

Doe je mee?